Blog

Uwazam, ze juz moja mama wymysli cos dla radiomaryjnych znajomych

To moja życiowa sympatia

Weterynarz otworzył szeroko usta, jakbym mu wyssał całe powietrze z gabinetu

Tłumaczenie książek to niebezpieczne zajęcie

To proste, właściwie dość oczywiste zdanie, przyniosło mi ulgę

Żeby żyć w pustych mieszkaniach trzeba być wewnętrznie silnym

Nietolerancja często wymaga nieprawdopodobnego wysiłku

Reporter – jak mawia Tochman – nie jest taśmą magnetofonową

Dlaczego płaczemy po prezydencie, którego nie lubiliśmy?

Już nie pamiętam, żebym stanął sparaliżowany przed telewizorem. Może 11 września?

Czy wierzy Pan/Pani w istnienie Szatana i dlaczego

Mimo że poprzez fikcję można mówić prawdę

Kapuściński miał wspaniałą umiejętność zmniejszania dystansu z poznanym właśnie ludźmi

W mijającym roku chyba z jedenastu czeskich redakcji dostałem pytanie: czy mógłby pan odpowiedzieć, jacy jesteśmy

W literaturze faktu trudno o eksperyment

Miło zostać bohaterem

Chyba nie byłoby w Polsce tak doskonałej literatury faktu, gdyby nie komunizm

Może i jakiemuś nielicealiście coś się z tego przyda.

Studenci filmówki wzięli Stalina na warsztat

Milion w minutę czyli cztery uwagi o wolności

Najbardziej lubię jak ktoś poddaje w wątpliwość to, co robię

Moje odkrycie z czytelni...

W piątek około 15.00 wszedłem do największej we Francji (ale zaznaczam – tak twierdzą mieszkańcy Lille) księgarni

O „Straszydłach” pisano, że to nowy Szwejk, tyle że głębszy

„Rozgrzeszanie w PRL” – czyli jak harcerski tygodnik dla młodzieży dał głos gejom i lesbijkom, i co z tego wynikło

Można zaryzykować tezę, że bez śmiechu Czech nie może przeżyć żadnej tragedii

Pierwszy mój kontakt z aktem czeskim miał miejsce na ekranie telewizora.

Kiedy spotykałem R.K., miałem wrażenie, że zachwyca się moim istnieniem. Sądzę też, że takie wrażenie odnieśli wszyscy, których pan Ryszard spotykał.

Dostałem prezent, którego możecie posłuchać

Szedłem sobie wzdłuż brzegu już jako wolny człowiek. I spotkałem dom, o którym pomyślałem, że nie chciałbym go zapomnieć.

*Co wzbudza u mnie obsesyjny lęk:
Nic. Wszystko, co do nas przychodzi może nas tylko wzmocnić.

Zobaczyłem w teatrze coś, w co nie mogłem uwierzyć.

    (Praga). Byłem na eksperymentalnym czeskim filmie interaktywnym z 1967. r. (projekt „Kinoautomat“), gdzie publiczność przy pomocy przycisków głosuje w trakcie seansu jaki wariant akcji wybiera. Tytuł filmu „Człowiek i jego dom“, druga (jak mówią Czesi, „odnowiona“) premiera po 40 latach.    Naga blondynka, owinięta tylko w ręcznik, na klatce schodowej dzwoni do drzwi sąsiedniego mieszkania. Facet otwiera...